correr


correr
1. intr 1) тичам, бягам; a todo correr, a màs correr бягам презглава; 2) тека, изтичам (река, вода, въздух); 3) вея, духам (вятър); 4) простирам се, насочен съм в определена посока; 5) протичам, минавам (време); corría el último año беше последната година; corría el plazo изтичаше срокът; el mes que corre настоящия месец, този месец; 6) летя (вървя много бързо, за човек), разпространявам се много бързо (за новина, слух); 7) плащам, покривам, поемам (разходи); 8) притичвам се на помощ; 9) в употреба съм, валиден съм за определен период; 10) извършвам се навреме (за плащане); 11) впускам се да правя нещо; 12) струвам; 2. tr 1) препускам (за животно); 2): correr detràs, tras de преследвам, гоня; 3) премествам; corre la silla премести стола; 4) заключвам (с ключ); 5) дърпам завеса; 6) излагам се, подложен съм на (опасност, риск); 7) обикалям; he corrido medio mundo обиколил съм половината свят; 8) прен. засрамвам, обърквам; 3. prnl 1) плъзгам се лесно, отмествам се; 2) топя се (свещ, восък); 3) разливам се (за петно, боя); 4) разг. изхвърлям се, поддавам се на импулс; 5) разг. предлагам по-висока цена; Ўno te corras! разг. не се минавай!; 6) разг. изпразвам се, имам оргазъм (мъж, жена); a todo turbio correr прен. каквото ще да става; correr con algo прен. заемам се с нещо, поемам отговорността; correr con uno прен. добре се разбирам с някого; el que no corre, vuela прен. преструва се, че не го интересува.

Diccionario español-búlgaro. 2014.

Look at other dictionaries:

  • correr — verbo intransitivo 1. Ir (una persona o un animal) de un lugar a otro rápidamente, de forma que entre un paso y otro quedan por un instante los dos pies en el aire: No corras tanto, porque con esa zancada no puedo seguirte. Cuando vio que llegaba …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • correr — (Del lat. currĕre). 1. intr. Ir de prisa. 2. Hacer algo con rapidez. 3. Dicho de un fluido como el aire, el agua, el aceite, etc.: Moverse progresivamente de una parte a otra. 4. Dicho del viento: Soplar o dominar. 5. Dicho de un río: Caminar o… …   Diccionario de la lengua española

  • correr — correr, correr que se las pela uno expr. ir muy rápido. ❙ «...la hacen caer y luego corren que se las pelan.» Juan Marsé, La oscura historia de la prima Montse. ❙ «Robledo [...] corre que se las pela.» C. Pérez Merinero, Días de guardar. 2.… …   Diccionario del Argot "El Sohez"

  • correr — |ê| v. intr. 1. Ir com velocidade (diz se de pessoas, animais e coisas). 2. Sair em corrente. 3. Passar, ir passando. 4. Efetuar se; realizar se. 5. Estender se. 6. Ter curso. 7. Procurar com empenho. 8. Fluir, derramar se. 9. Divulgar se,… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • correr — Se conjuga como: temer Infinitivo: Gerundio: Participio: correr corriendo corrido     Indicativo   presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. corro corres corre corremos corréis… …   Wordreference Spanish Conjugations Dictionary

  • correr — (Del lat. currere.) ► verbo intransitivo 1 Andar muy deprisa y con impulso, de manera que entre cada paso los dos pies quedan en el aire: ■ corrieron tras el ladrón pero no lo alcanzaron. 2 Ir de un lugar a otro rápidamente. ANTÓNIMO [pararse] 3… …   Enciclopedia Universal

  • correr — v intr (Se conjuga como comer) I. 1 Ir una persona o un animal dando pasos rápidos y acelerados: correr a casa, correr del susto, correr en un parque, echarse a correr 2 Tomar parte en una competencia de carreras: correr en el hipódromo, correr… …   Español en México

  • correr — 1. expulsar; echar; desplazar; cf. mandar a la chucha, corretear; voy a correr a ese tipo de aquí: está molestando hace rato , lo corrieron de la fiesta por borracho 2. trabajar bajo estrés; tengo que cambiar de pega: ando corriendo todo el día …   Diccionario de chileno actual

  • correr — {{#}}{{LM C10600}}{{〓}} {{ConjC10600}}{{\}}CONJUGACIÓN{{/}}{{SynC10855}} {{[}}correr{{]}} ‹co·rrer› {{《}}▍ v.{{》}} {{<}}1{{>}} Ir deprisa: • Corrió a la puerta para ver quién llamaba.{{○}} {{<}}2{{>}} Andar rápidamente de forma que entre un paso… …   Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos

  • córrer — courre courir; accourir; déguerpir; fuir; circuler; couler. Un fòu n en fai córrer d autres prov. . expr. Córrer tant que tèrra : fuir au bout du monde. Córrer la bèla eissèrva : aller au gré du vent; errer à l aventure; courir le guilledou.… …   Diccionari Personau e Evolutiu

  • Correr — Armes des Correr Famille patricienne de Venise La famille romaine Corraro (ou Correr) s établit à Torcello au milieu du VIIIe siècle. Ils furent inclus dans la noblesse de Venise à la clôture du Maggior C …   Wikipédia en Français


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.